Navigation Menu+

Cecile de Bruijn

cecile-de-bruijn-wiki-p

Cecile de Bruijn

Cecile de Bruijn is een kunstenares die door velen in het hart gesloten is. De in 1950
geboren schilderes is een autodidact en heeft unieke kleurrijke herkenbare kunst gemaakt.
Ze woont al 30 jaar in Frankrijk wat duidelijk te merken is aan deze sprankelende kleuren,
de warme sfeer en de toegankelijkheid.

Haar inspiratie haalt ze van binnenuit en ze heeft, naar eigen zeggen, een grote en
levendige fantasie. Gestileerde vrouwenfiguren, dieren en primitieve Zuid-Afrikaanse en
Zuid-Amerikaanse symbolieken komen veelvuldig in haar werken terug.
Een aantal schilders, musici en auteurs zijn van invloed geweest op haar werk, onder
andere Pablo Picasso, Henri Matisse en Francis Bacon. Van de Italiaanse schilder Amadeu
Modigliani heeft ze een belangrijk kenmerk overgenomen: de lange nekken van haar
hoofdfiguren. De zuidelijke sfeer die in veel van haar werken terug komt heeft ze onder
andere van de Mexicaanse kunstenares Frida Kahlo . Ook de tangomuziek van Astor
Piazolla, de jazz tonen van Keith Jarrett en de bijzondere muziek van Chick Corea gaven
haar een creatieve impuls. Haar favoriete auteur is Paul Auster die haar met één van zijn
boeken “In the country of last things” wist te inspireren tot het maken van LdL.

Naast dieren, vogels en bloemen was een andere grote inspiratiebron haar hondje Pablo.
Hij komt in heel veel werken terug en wordt met veel liefde geportretteerd.

Cecile de Bruijn is veelzijdig. Naast haar werken met acryl waarbij ze ook de lijsten mee
schildert, heeft ze ook prachtige pastels, collages, zeefdrukken en beelden gemaakt.
Voor Amnesty International maakte ze vijf jaar lang kerstkaarten en in 2000 ontwierp ze
wijnetiketten voor het huis Moillard.

Haar werken zijn terug te vinden in diverse landen, zowel in particuliere- als
bedrijfscollecties.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De inhoud van deze pagina is beschikbaar onder CC-BY-SA/GFDL